Het lange-afstandswandelen is op Kreta geen populaire vrijetijdsbesteding: wandelaars zijn volgens Kretenzers niet goed bij hun hoofd. Toch keert stilaan het tij. In recente wandelgidsen voor Kreta en op sommige toeristische kaarten vindt de trekker verwijzingen naar de E4, de bekende Europese lange-afstandswandelroute, door Griekenland en Kreta. De route maakt gebruik van de oude voetpaden en herstelt ze daardoor in ere. Het pad begint in het nog onbedorven noordwesten van het eiland (Kastelli Kissamou), volgt in zijn aanloop de grillige west- en zuidwestkust, kiest, met wat varianten, voor alle belangrijke gebergtes van Kreta (Levka Ori, Psiloritis, Dikti en de oostelijke gebergtes) en eindigt in Kato Zakros aan de Oostkust, bij de ingang van de
Kloof van de Dood.
Het is een schitterende route, maar alleen geschikt voor wie campinguitrusting meeneemt.
Daar komt bij dat water in het binnenland zeer schaars is en sommige berghutten die op de kaarten staan, gesloten of zelfs verdwenen zijn. Correct kaartmateriaal is voorlopig niet voorhanden en veel van de in het traject opgenomen paden zijn onbegaanbaar. Maar vooral een adequate, consistente bewegwijzering in de bergen en op de vlaktes ontbreekt voorlopig.
De meeste markeringen in geel/zwart zijn te vinden waar het pad langs de kust en in het gebergte loopt. Echter, de bordjes van de E4 vallen ten prooi aan onwetendheid, argwaan en vandalisme, dienen als schietschijf voor jachtgeweren, worden verdraaid en afgerukt, zodat wandelaars soms op cruciale punten voor problemen staan. Nuttige informatie kunt u soms krijgen van andere wandelaars of fietsers, maar de meeste lokale bewoners kennen de paden niet en sturen u het liefst de breedste asfaltweg op. Wie toch langs de E4 wil trekken, maar liever niet bepakt met kampeermateriaal op het toch al lastige terrein, kan gedeelten van het E4-pad combineren met andere paden of gewoonweg de kustlijn volgen en gebruik maken van de overal aanwezige toeristische infrastructuur.