Autonomie en aansluiting

Met behulp van een Grieks expeditieleger streed men daarna tegen de Turken en grote delen van het eiland werden bevrijd. Het Griekse leger nam Kreta in, uit naam van de koning. Er dreigde toen een totale oorlog tussen Turkije en Griekenland. Dit werd echter voorkomen door de grote mogendheden die ervoor zorgden dat het Griekse leger weer vertrok. Een Brits leger nam de taken over maar werd aangevallen door de Turken. Hierop bombardeerde de Britse vloot Chania, waarna de sultan in 1898 instemde met autonomie voor Kreta.

De mensen op het eiland wilden echter liever 'enosis', aansluiting bij Griekenland.
Prins George van Griekenland werd gouverneur van het eiland maar na een korte opstand onder leiding van Elefterios Venizelos werd George weggestuurd en trad Venizelos in 1906 toe tot een voorlopige regering op Kreta. Hij zou ook nog verschillende keren Grieks premier worden. Gouverneur was nu de voormalige premier Alexander Zaimis. In 1908 vertrok het Europese leger. In Turkije zelf was een opstand uitgebroken onder de zogenaamde 'Jonge Turken', een uitgelezen kans voor de Kretenzers om zich aan te sluiten bij Griekenland.

Pas na de Balkanoorlog van 1912-1913 durfde premier Venizelos echter pas de eenwording van Kreta en Griekenland te bewerkstelligen (Vrede van Boekarest; Vrede van Athene, 14 november 1913). De Grieken durfden nu Klein-Azië binnen te vallen om de Grieken die daar leefden met het moederland te herenigen. De Grieken werden echter door het Turkse leger verjaagd. Bij de vredesonderhandelingen in 1923 kwam het volgende compromis uit de bus: alle leden van de Griekse en christelijke bevolkingsgroep vertrokken uit Klein-Azië en de islamieten uit Griekenland gingen vice-versa.

Bron: Landenweb.net
Resultaten  van 
Loading...
Bezig met zoeken...
 

Zoek een vakantie:

Filter aanbod